SAĞLIKLI BİREYLERDE TORAKOLUMBAL FASYA GEVŞETME TEKNİKLERİNİN GÖVDE EKLEM HAREKET AÇIKLIĞI, ENDURANS VE EKLEM POZİSYON HİSSİNE ANLIK ETKİLERİNİN İNCELENMESİ
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUSTAFA OĞUZ KETHÜDAOĞLU
Danışman: Ertuğrul Demirdel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çalışmamız sağlıklı bireylerde iki farklı torakolumbal fasya gevşetme tekniğinin gövde eklem hareket açıklığı (EHA), endurans ve eklem pozisyon hissi (EPH) üzerine etkilerinin incelenmesi amacıyla planlandı. Çalışmamıza 34 sağlıklı, yetişkin birey dâhil edildi. Bireylerin demografik ve fiziksel özellikleri kaydedildi. Bireylerin gövde fleksiyon ve ekstansiyon EHA ölçümleri dijital gonyometre kullanılarak değerlendirildi. Üç kez ölçüm yapıldı ve ortalaması açı cinsinden kaydedildi. Gövde fleksör ve ekstansör kaslarının enduransı McGill Endurans Testi ile değerlendirildi ve süre saniye cinsinden kaydedildi. Bireylerin EPH değerlendirmesinde, fleksiyon ve her iki taraf lateral fleksiyon yönlerinde 30 derecede; ekstansiyon yönünde ise 15 derecedeki pozisyon öğretildi. Sonra gözleri kapalı olarak bu açıları bulmaları istendi. Her yön için yapılan üçer ölçümdeki sapma miktarlarının mutlak değerleri alındı ve bu değerlerin ortalaması kaydedildi. Bireyler basit rastgele randomizasyon yöntemi ile üç gruba ayrılarak, torakolumbal fasyaya bir grupta Graston Teknik (GT), bir grupta da Perküsif Masaj Teknik (PMT) uygulandı, 3. grup ise Kontrol grubuydu ve herhangi bir uygulama yapılmadı. Çalışma gruplarında ilk değerlendirmeden hemen sonra uygulama yapıldı ve uygulamadan hemen sonra ikinci değerlendirme yapıldı. Kontrol grubunda ise bireyler ilk değerlendirmeye alındı ve herhangi bir uygulama yapılmaksızın, yaklaşık 10 dakika sonra (çalışma gruplarındaki uygulama süresi kadar) yeniden değerlendirme yapıldı. Tüm gruplardaki bireyler yaş, vücut kütle indeksi ve cinsiyet dağılımı bakımından benzerdi (p>0.05). GT grubunda EHA, endurans ve EPH ölçümlerinde uygulama öncesine göre, uygulama sonrası yapılan değerlendirmelerde değişiklik olmadığı belirlendi (p>0.05). PMT grubunda EHA'da her iki yönde de artış olduğu görüldü (p<0.05). Ayrıca ekstansiyon endurans süresinde artış olduğu (p<0.05), fleksiyon endurans süresinde değişiklik olmadığı belirlendi (p>0.05). EPH'de ise tüm yönlerde gelişme görüldü (p<0.05). Kontrol grubunda EHA'da değişiklik bulunmadı (p>0.05). Fleksiyon endurans süresinde düşüş belirlenirken (p<0.05) ekstansiyon endurans süresinde bir değişme olmadı (p>0.05). EPH parametresinde ise sağ lateral fleksiyon yönündeki sapma miktarında azalma olduğu (p<0.05), diğer 3 yönde herhangi bir değişiklik olmadığı görüldü (p>0.05). Sonuç olarak torakolumbal fasyaya tek seanslık GT uygulamasının gövde EHA, endurans ve EPH'ye etkisinin olmadığı; PMT'nin ise gövde EHA ve EPH'yi geliştirdiği bulundu. Klinikte PMT uygulamasının erken dönemdeki etkileri nedeniyle klinisyenler tarafından tercih edilebilecek bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz.