Geleneksel ve 3 boyutlu yöntemlerle üretilen stabilizasyon splintlerinde tedavi öncesi ve sonrası oklüzal temasların değerlendirilmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ZEYNEP İLKE TAN
Danışman: Gökçe Ünsal
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı, temporomandibular rahatsızlıkların (TMR) tedavisinde kullanılan iki farklı materyalden yapılan sert stabilizasyon splintinin (3B basım rezin splint ve otopolimerizan polimetil metakrilat (PMMA) akrilik rezin splint) 3 aylık kullanımı sonrası oklüzal temaslarda oluşturabileceği değişimi iki farklı dijital yöntemle (Trios 3 intraoral tarayıcı ve Occlusense dijital oklüzal analiz sistemi) değerlendirmektir. Ayrıca, çalışma çiğneme kaslarındaki hassasiyet değişimini ve mandibular hareket açıklığını tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırmayı hedeflemiştir. Myofasial ağrılı 38 gönüllü birey ve sağlıklı 19 gönüllü bireyden oluşmak üzere toplam 57 bireyin dahil edildiği çalışmada, tüm gönüllü bireylerin başlangıç oklüzal kayıtları OccluSense cihazı ile alınmış; aynı zamanda intraoral tarayıcı ile dijital ölçüler elde edilerek oklüzal temaslar değerlendirilmiştir. Splintlerin ilk hafta, 1. ay ve 3. ay kontrollerinde gerekli uyumlama işlemleri yapılmıştır. Üç ayın sonunda, tüm gönüllü bireylerden OccluSense ile oklüzal kayıtlar yeniden alınmış ve intraoral tarayıcı verileri tekrar elde edilerek tedavi öncesi ve tedavi sonrası oklüzal temaslar iki dijital yöntem üzerinden karşılaştırılmıştır. Çalışma sonucunda, her iki splint grubunda da oklüzal temas parametrelerinde anlamlı bir farklılık izlenmemiştir. Bu değişimlerin objektif değerlendirilmesi için her iki dijital kayıt yöntemi birlikte kullanılmıştır. Genel değerlendirmede, iki farklı sert stabilizasyon splinti materyalinin 3 aylık kullanımı sonrasında splint uygulanan ve kontrol grubunda olan bireylerin tedavi öncesi ve sonrası oklüzal temasları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Buna karşın, stabilizasyon splinti ile tedavi edilen TMR grubunda çiğneme kası hassasiyeti açısından tedavi sonrası dönemde anlamlı azalma görülmüş ve ayrıca mandibular hareket açıklığı ölçümlerinde tedavi sonrası dönemde anlamlı değişimler saptanmıştır. 3 aylık takip sonunda doğal dişlerde oklüzal temaslarda belirgin bir değişiklik izlenmezken, klinik bulgular düzeyindeki parametrelerde iyileşme gözlenmesi, stabilizasyon splintinin semptom kontrolü üzerinde etkili olabileceğini düşündürmüştür. Ayrıca ağız içi tarayıcı ile yapılan analiz ile OccluSense cihazından elde edilen ölçümlerin birbiriyle çelişmediği ve iki dijital yöntemin birlikte kullanımının oklüzal değerlendirmede uyumlu sonuçlar sağlayabildiği görülmüştür.