Psikososyal Destek Elemanlarının Algılanan Sosyal Destek ile Yaşadıkları İkincil Travmatik Stres Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sosyal Hizmet Politikaları Ve Uygulamaları Bilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Merve ÖZKUL
Danışman: ESRA ÇALIK VAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırma psikososyal destek elemanlarının algıladıkları sosyal destek ile yaşadıkları ikincil travmatik stres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma nicel araştırma modellerinden korelasyonel araştırma olarak tasarlanmıştır. Çalışma grubunu, Ankara ilinde kamu veya özel sektörde, aktif olarak çalışan 146 psikososyal destek elemanı oluşturmaktadır. Araştırmada katılımcıların algılanan sosyal destek düzeylerini ölçmek amacıyla Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği, ikincil travmatik stres düzeylerini ölçmek amacıyla Travma Sonrası Stres Belirtileri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni ikincil travmatik stres, bağımsız değişkeni ise algılanan sosyal destektir. Algılanan sosyal destek ile ikincil travmatik stres arasındaki ilişkinin tespiti amacıyla yapılan korelasyon testi sonucunda orta düzeyde, ters yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu sonucu ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla ikincil travmatik stres riskine karşı sosyal desteğin koruyucu bir faktör olduğu ifade edilebilir. Araştırmadan elde edilen diğer sonuçlarda, ikincil travmatik stresin gelişmesinde yaş, cinsiyet, eğitim ve gelir düzeyi gibi değişkenlere göre farklılaştığı ve katılımcılardan eğitim ihtiyacı hissedenlerin ikincil travmatik stres düzeyinin daha yüksek olduğu bulunmuştur. Çalışılan sosyal hizmet alanlarının da ikincil travmatik stresi farklılaştırdığı ve en yüksek ikincil travmatik stresin çocuk refahı ve gazi ve şehit yakınları alanlarında çalışan katılımcılarda yaşandığı saptanmıştır. Ayrıca, kurum/kuruluş ve yöneticilerden alınan desteğin, ikincil travmatik stresi azaltan belirleyici bir faktör olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgulara göre örgüt desteğinin de yaşanan ikincil travmatik stres düzeyinde etkili olduğu söylenebilir. Bu bağlamda ikincil travmatik stres riskine karşı geliştirilecek uygulamalar ve alınacak önlemler, sosyal destek faktörünü içerecek şekilde planlanmalıdır.