Deneysel Siyatik Sinir Hasarı Modelinde Levetirasetam Tedavisinin Etkilerinin Değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Aydın Sinan APAYDIN

Danışman: GIYAS AYBERK

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Periferik sinir yaralanmaları (PSY) insanlarda sık görülen, ciddi, kalıcı fizyolojik ve fonksiyonel kayıplara yol açan lezyonlardır. Tedavinin mümkün olduğunca erken başlatılması oldukça önemlidir. Bu çalışmada rat deney modelinde Levetirasetam'ın akson sinir hasarında iyileşmeye katkı sağlayıp sağlamadığını inceledik. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 250-300 gr ağırlığında 48 adet Wistar albino cinsi yetişkin erkek rat kullanılmıştır. Hasarlı ve hasarsız gruplarda Levetirasetam'ın 300 ve 600 mg dozları arasında eşleştirilen guruplar ile Fonksiyonel yürüme analizi, ışık mikroskobu ve hemotoksilen eosin boya ile doku örnekleri değerlendirmesi yapılmıştır. EMG analizi, Native Tiyol, Total Tiyol, disulfid, İMA, Albumin, TAS, TOS, Disulfid/Native tiyol, Disulfid/Total tiyol değerleri karşılaştırılmıştır Bulgular: Levetirasetam tedavisi alan ratlarda fonksiyonel siyatik indeks değerlerinde anlamlı düzelme olduğunu,-sinir hasarı üzerine oksidatif hasarı düzenlemede etkili olduğunu Native Tiyol, Total Tiyol değerlerini anlamlı olarak Levetirasetam verilen gruplarda doz bağımlı olarak daha düşük olduğunu, oksidatif tarafa kaymayı gösteren Disulfid/Total tiyol Disulfid/Native tiyol ve iskemi modifiye albümin düzeyleri kontrol grubu olan hasarlı tedavi verilmeyen demek anlamlı olarak yüksek bulundu, LVT ile tedavi edilmiş deneklerde CMAP değerleri, hasarlı denek grubuna göre daha yüksektir. LVT ile tedavi edilen gruplarda aksonal hasarın, tedavi edilmeyen grupta daha az olduğu dikkati çekmektedir. Sonuç: Levetirasetam tedavisi alan ratlarda fonksiyonel siyatik indeks değerlerinde anlamlı düzelme olduğunu geçen haftalar içinde tedavi verilmeyen grupta ise bir iyileşme olmadığını; sinir hasarı üzerine oksidatif hasarı düzenlemede etkili olduğunu ve bu bulguların Native Tiyol, Total Tiyol, disulfid, İMA, Albumin, TAS, TOS, Disulfid/Native tiyol, Disulfid/Total tiyol değerleri üzerinde anlamlı farklılık oluşması ile paralel olduğunu gözlemledik.