Diyabetik Olgularda Sfingolipid Metabolizmasındaki Değişikliklerin Katarakt Operasyonu Sonrası Makula Kalınlığına Etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Ezgi Naz ENSARİ DELİOĞLU
Danışman: NAGİHAN UĞURLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tip 2 diyabetli hastaların aköz ve serum örneklerinde sfingolipid metabolizması ile ilişkili S1P, SK1, SK2, CK ve ASM düzeylerini değerlendirerek; DR patogenezindeki rolünü ve katarakt operasyonu sonrası makula kalınlığına etkisini incelemektir. Materyal ve Yöntem: Çalışmaya komplikasyonsuz katarakt cerrahisi geçiren tip 2 diyabetli 30 hasta ile sağlıklı 15 hasta dahil edildi. Diyabetli hastalar, DR'si olmayan (NDR) 11, NPDR'li 11 ve PDR'li 8 hasta olacak şekilde 3 gruba ayrıldı. Hastaların aköz ve serum örneklerindeki S1P, SK1, SK2, CK ve ASM düzeyleri değerlendirildi. OKT ile ameliyat öncesi ve ameliyat sonrası 1. gün, 1. hafta, 1. ay ve 3. ay makula kalınlıkları ölçüldü ve katarakt cerrahisi sonrası makula kalınlık değişimi ile sfingolipid metabolizması parametreleri arasındaki ilişki incelendi. Bulgular: Diyabetli hastaların serum S1P, SK1 ve ASM düzeyleri kontrol grubuna göre yüksek bulundu. Aköz SK1, SK2, CK ve ASM düzeyleri kontrol grubuna göre yüksek olup, diyabet alt grupları arasında da DR şiddeti ile paralel olarak yüksekti; ancak gruplar arasındaki bu yükseklik SK1 için istatistiksel olarak anlamlı değildi. S1P aköz düzeyi ise yalnızca PDR grubundaki hastalarda diğer gruplardan yüksekti. Ayrıca diyabetli hastalarda bu mediyatör ve enzimlerin aköz düzeylerinin katarakt cerrahisi sonrası, çeşitli makula kalınlık parametrelerinin artışı ile korelasyon gösterdiği görüldü. Sonuç: Sfingolipid metabolizmasında rol alan mediyatör ve enzimlerin DR ile ilişkisini açıklayan tanımlayıcı biyokimya çalışmaları, in vitro ve hayvan çalışmaları olmasına karşın, insanda yapılan çok az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmada S1P, SK1, SK2, CK ve ASM düzeyleri aköz humörde ilk kez değerlendirilmiştir. Sfingolipid metabolizmasının DR ve postoperatif MÖ gelişimindeki rolünün daha iyi anlaşılması için daha çok hasta sayılı, prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır.