Hekimlerin tıp hukuku ve mevzuatlar hakkında bilgi düzeyi ve davranışları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EBRU ÇETİN
Danışman: Ahmet Keskin
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:ÖZET GİRİŞ: Tıp tarihi insanlığın varoluşuyla birlikte başlamıştır. İnsanlık tarihinin ilk yıllarından itibaren hekimlere dinsel misyonlar yüklenmiş ve hekimlerin tanrısal güçlere sahip olduğu düşünülmüştür. Hasta haklarının gelişmesine paralel olarak tıbbi malpraktis ve tıp hukuku konuları tartışılmaya başlanmıştır. Sağlık sistemiyle ilgili hoşnutsuzluklar beraberinde malpraktis dava sayılarını artırmış ve zamanla tazminat miktarları çok yüksek değerlere ulaşmıştır. YÖNTEM: Çalışmamızda hastanemizde çalışan tıp fakültesinde mezun olmuş, gönüllü olarak katılmayı kabul eden, uzman, asistan, pratisyen hekimler ve öğretim üyeleri oluşturmaktadır. Katılımcılara sosyodemografik verilerden, tıp hukuku ve mevzuat konularından oluşan bilgi ve davranışlarını ölçen bir anket formu uygulanmıştır. 32 Sorudan oluşan anket öncesi kişiler anket hakkında bilgilendirilmiştir. Elde edilen verilerin analizi SPSS 23 programı kullanılarak yapılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya veri toplama araçlarını eksiksiz olarak cevaplayan 313 doktor dahil edilmiştir. Katılımcıların %55,6 (n:174)'ü asistandı. En çok katılan bölüm aile hekimliği (n:79) en az katılan bölüm çocuk nörolojı (n:1), immunoloji ve alerji, (n:1) ve geriatri (n:1) oldu. Katılımcıların yaş ortalaması 35,82 ± 9,45 yıldır. Katılımcıların %79,6 (n:249) 'sı herhangi bir soruşturma geçirmemiş, %20,4 (n:64) 'sı soruşturma geçirmişti. En az bir kez soruşturma geçirenlerin %37,5'si (n:24) cezai yaptırımla karşılaşırken, %62,5 (n:40)'i ise ceza almamış. En fazla soruşturma geçiren branş dahili bölüm n:46 (%22) olarak bulundu. Katılımcıların %54 (n=169) 'ü malpraktis kavramının hasta muayenesi sırasındaki girişimlerini olumsuz etkilediğini ifade ederken, %24,3 (n=76)'ü olumlu etkilediğini düşünüyor; %21,7 (n:68)'si bu konuda fikirleri olmadığını ifade etti. Çalışmaya katılan hekimlerin asistan ve diğer (uzman, pratisyen, öğretim görevlisi) olarak ayrıldığında, toplam doğru sayısına göre bakıldığında anlamlı bir farlılık saptanmadı (p:0,585). Analiz sonucu en az bir mevzuat okuyanlarda, mevzuat okumamış olanlara göre tıp hukuku ve mevzuatlar hakkında bilgi düzeyi anlamlı bir şekilde yüksek bulundu ( p<0,001). SONUÇ: Atatürk Eğitim Araştırması Tıp Fakültesi'nde çalışan hekimlere yaptığımız çalışmada hekimlere yaptığımız "hekimlerin tıp hukuku ve mevzuatlar hakkında bilgi düzeyi" konulu çalışmada hekimlerin orta düzeyde bilgi sahibi oldukları ve bilmedikleri konularda sorumlu olabilecekleri tutumsal davranışlara rastlanmıştır.