Akut iskemik inme tanısı almış hastalarda serum laktat dehidrogenaz değeri ile ulusal sağlık enstitüleri inme ölçeği arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Ankara Şehir Sağlık Uygulama Ve Araştırma Merkezi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET EMİN OLCAR
Danışman: Mehmet Ergin
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Amaç: Bu çalışmada Akut İskemik İnme (Aİİ) tanısı almış hastalarda, başvuru anındaki serum laktat dehidrogenaz (LDH) değeri ile Ulusal Sağlık Enstitüleri İnme Ölçeği (NIHSS) arasındaki ilişkiyi ve hastane içi mortaliteyi öngörmedeki etkinliğini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Retrospektif ve tek merkezli olarak planlanan çalışmamıza, 01.01.2023 ile 31.12.2023 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Acil Servisine, inme ilişkili şikayetlerin başlangıcından itibaren 72 saat içerisinde başvurup, Beyin Bilgisayarlı Tomografi Anjiografi (BBTA) ve/veya Difüzyon MRG ile Aİİ tanısı konulan, nöroloji servis veya yoğun bakımına yatırılan hastalar dahil edildi. Hastaların şikayetleri, fizik muayene bulguları, radyolojik görüntüleme raporları, laboratuvar sonuçları, NIHSS sonuçları ve klinik sonlanımları çalışma formuna not edildi. Hasta verileri hastane bilgi sistemi üzerinden elde edildi. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 512 hastanın %55,3'ü (n:283) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 71 yıl (20-98) oldu. Acil servisteki hastaların yalnızca %0,2'si (n=1) taburcu edilirken, %71,3'ü (n=365) servise, %28,5'i (n=146) ise Yoğun Bakım Ünitesi'ne (YBÜ) alındı. Hastaların %90,4'ü (n=463) için taburculuk ve %9,6'sı (n=49) içinse ölüm bildirildi. Hastaların yaş, NIHSS ve GKS sonuçları acil servis ve hastane sonlanım açısından istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdi (sırası ile p=0.007; <0,001; <0,001; <0,001; <0,001ve <0,001). Buna göre acil servisten YBÜ'ye yatan hastaların yaş ve NIHSS sonuçları daha yüksek iken, GKS daha düşüktü. Benzer şekilde, hastane sonlanımı vefat ile sonuçlanan hasta grubunda hem yaş ve NIHSS skorları daha yüksek iken, GKS daha düşüktü. Hastaların serum LDH düzeyleri acil servis ve hastane sonlanım açısından istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdi (sırası ile p=0.001 ve 0.029). Hem acil servisten YBÜ'ye yatan hem de hastanede vefat eden hasta grubunda diğer gruba göre serum LDH düzeyleri daha yüksekti. Sonuç: Çalışmamızda elde edilen sonuçlar, serum LDH düzeylerinin Aİİ hastalarında hastane içi mortalite riskini öngörme açısından etkili bir biyobelirteç olabileceğini ortaya koymaktadır. Ancak, LDH'nin, inme prognozu için yaygın olarak kullanılan diğer biyobelirteç ve klinik skorlamalarla karşılaştırıldığında, duyarlılık ve özgüllük açısından nasıl bir performans sergilediğini belirlemek amacıyla daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Bu tür veriler, serum LDH düzeylerinin yalnızca klinik bir belirteç olarak değil, aynı zamanda inme sonrası tedavi planlamasında da önemli bir role sahip olabileceğini ortaya koyabilir.