Tamir Edilen Rotator Cuff Rüptürü Hastalarında Lateral Akromioplasti Sonuçlarımız

Gülmammad FARZİYEV

Tamir Edilen Rotator Cuff Rüptürü Hastalarında Lateral Akromioplasti Sonuçlarımız

Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Gülmammad FARZİYEV

Danışman: MAHMUT UĞURLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Günümüz şartlarında artroskopik girişimler hızla önem kazanmakta ve geliştirilmektedir.Bu sayede anatomik ve patolojik yapılar daha iyi değerlendirilebilmekte ve gerekli müdaheleler daha iyi bir görüntü kalitesi ile yapılabilmektedir.Bu aynı zamanda hastanın kan kaybı,yumuşak doku travması,yara skarı,ameliyat sonrası ağrısının daha az olmasını sağlamaktadır.Bu girişimin uygulanmasıyla yeterli başarının elde edilmesinde uygun hasta ve tıbbi endikasyonların belirlenmesinin yanında cerrahın bilgi ve deneyimi de oldukça önemlidir. Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Kliniğinde RM yırtığı ve subakromial sıkışma nedeniyle 2015-2018 yılları arasında konservatif tedaviye yanıt vermeyerek cerrahi yapılan hastalar değerlendirildi. RM'de tam kat yırtığı olan ve subakromial sıkışması olan 57 hasta çalışmaya dahil edildi. Tam kat yırtığı olup artroskopik RM tamiri, anterior akromioplasti ile beraber ALA yapılan hastalar birinci grup olarak belirlendi (Grup 1). Tam kat yırtığı olup artroskopik RM tamiri ve sadece anterior akromioplasti yapılan hastalar ise ikinci grup olarak belirlendi (Grup 2). Grup 1 30 hastadan, grup 2 ise 27 hasta tarafından oluşturuldu. Hastalarımız ALA (-) ve ALA (+) olarak 2 gruba ayrılmış; preoperatif ve postoperatif dönemlerde Constant ve Oxford skalaları ile değerlendirilmiştir. Constant skalasına göre yüksek skorlar, Oxford skalasına göre ise düşük skorlar elde edilmesi pozitif yönde anlamlıdır.Her iki skalaya göre de ALA (+) olan hasta grubunda daha iyi sonuçlar elde edilmiştir. Hastaların hem ağrı hem de fonksiyonel açıdan daha iyi hale geldiğini göstermektedir. Buna dayanarak ALA yaptığımız hastalarda postoperatif dönemde yapılan tendon tamirinin daha iyi iyileştiği ve korunduğunu düşünmekteyiz. Ayrıca yapılan ölçümlerimiz sonucunda ALA yapılan grupta preoperatif olarak ölçülen CSA değerini 37.93±2.64 (ortalama±SS) den postoperatif dönemde 33.13±1.33 (ortalama±SS) değerine düşürdük. Böylece yüksek olan CSA değerini olması gereken ideal değer aralığına çektiğimizi gördük.