Yetkisi Sona Eren Temsilcinin Kambiyo İmzası Şirketi Bağlar mı? Sicile Güven Bağlamında Bir Değerlendirme

Avcı Z.

III. Uluslararası Hukuk Kongresi, İstanbul, Türkiye, 23 - 24 Ekim 2026, ss.1-11, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.1-11
  • Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Bu çalışmada, temsil yetkisi sona ermiş temsilcinin şirket unvanı veya kaşesi altında attığı kambiyo imzasının şirket tüzel kişiliğini bağlayıp bağlamadığı sorunu, ticaret sicilinin olumsuz etkisi ve hukuki görünüşe güven ilkesi çerçevesinde incelenmektedir. Zaman bakımından yetkisizlik hâlinde şirketin, irade eksikliğine dayanan mutlak bir def’i (isnat def’i) ileri sürebileceği; imzayı atan eski temsilcinin ise 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK) m. 678 uyarınca kişisel olarak sorumlu olduğu ifade edilmektedir. Yetkinin sona ermesinin tescil ve ilan edilmediği hâllerde ise sicilin olumsuz etkisinin def’inin kendisini değil, def’inin dayandığı olgunun iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülebilirliğini sınırladığı görüşü savunulmakta; bu çerçevede lehtar ve sonraki hamiller bakımından kademeli bir sorumluluk modeli önerilmektedir.

This study examines whether a negotiable instrument (bill of exchange, promissory note, or cheque) signature made by a representative whose authority has expired, under the company’s trade name or stamp, binds the company as a legal entity, within the framework of the negative effect of the trade registry and the principle of reliance on legal appearance. It is argued that, where the signature is made after the authority has lapsed, the company may raise an absolute defense based on lack of intent (the defense of non-attribution, isnat def’i), whereas the former representative who made the signature is personally liable under Article 678 of the Turkish Commercial Code No. 6102 (TCC). Where the termination of authority has not been registered and announced, it is maintained that the negative effect of the registry does not limit the defense itself, but rather limits the enforceability of the fact on which the defense is based against third parties acting in good faith. Within this framework, a graduated liability model is proposed with respect to the payee and subsequent holders.