Measurements that may predict rotator cuff disorder outcome: feasibility for a cohort study
3. International Anatolian Scientific Research Congress, Kayseri, Türkiye, 28 Aralık 2022, ss.288-302, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Kayseri
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.288-302
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
GiriĢ: Rotator manşet tendinopatisi yaygın bir omuz problemidir. Hasta veya klinisyenleri,
rotator manşet tendinopatisinin prognozu hakkında rehberlik edecek sınırlı sonuç değişken
bilinmektedir. Bu çalışmada, büyük bir örneklemle ayrıntılı bir prognostik model oluşturmak için
yapılacak olan bir kohort çalışmasında kullanılmak üzere tasarlanmış ölçümlerin geçerliliğini,
güvenilirliğini ve uygulanabilirliğini belirlemek amaçlanmıştır.
Yöntemler: Yarısı omuz ağrısı olan 40 kişi (22 kadın, 30,8 yaş) çalışmaya dahil edildi. 20
katılımcı, 7 hasta tarafından rapor edilen sonuç ölçümleri ve çeşitli sorular içeren çevrimiçi
anketi rastgele sırayla yardımlı veya yardımsız bir şekilde iki kez tamamladı. Geri kalan 20
katılımcı anketi bir kez tamamladı ve klinik değerlendirmeye katıldı. Ayrıca, 10 kişi
biyomekanik muayeneye de katıldı. Tüm katılımcılardan, skapular diskinezinin video ile uzaktan
değerlendirilmesi için omuz hareketlerini kaydetmeleri istendi. Fizibilite, çevrimiçi anket
tamamlama süresi, klinik ve biyomekanik muayene süreleri, ağrı haritası eşleşme ve
yapılandırılmış geri bildirim çıkarımı ile değerlendirildi.
Bulgular: Anket tamamlama oranı %97 idi ve katılımcılar anketi 25.7 ± 15.3 dakikada
tamamladı. Yardımlı ve yardımsız modlar arasında hiçbir sistematik fark bulunmadı (Cohen's D
aralığı = -0.25 – 0.15) ve Kol, Omuz ve El Sorunları anketinin kısaltılmış versiyonu
(QuickDASH) dışında yardımlı yardımsız modların uygulama sırasının bir etkisi yoktu. Anket
güvenilirliği iyi-mükemmeldi (sınıf içi korelasyon katsayısı (ICC) = 0,75 – 0,99). Yardımlı ve
yardımsız mod ağrı haritaları %97 eşleşti. Katılımcılar geri bildirimlerinde, anket yükünün
azaltılması gerektiğini ve ağrı haritasının iyileştirilmesi gerektiğini bildirdi. Katılımcılar, bazı
soruların tekrarlandığını ve anlaşılırlığın iyileştirilebileceğini de bildirdi. Katılımcıların %75'i
omuz hareket videolarını yükledi. Skapular translasyon ve rotasyon ölçümlerinin uyumu iyi idi
(ICC = 0.88 - 0.99). Dereceli yüklenme prosedürü (GLC) sırasında, abdüksiyon ve fleksiyon
hareketlerinin ikisinde de hareket boyunca kürek kemiği yukarı rotasyon miktarı artış eğilimi
gösterdi. Ancak abdüksiyondaki bu artış fleksiyon hareketindekine kıyasla daha fazla idi.
Biyomekanik değerlendirmenin güvenilirliği orta-iyi idi (ICC = 0.68 - 0.85).
TartıĢma: Çevrimiçi anket ve yeni skapular diskinezi değerlendirme yöntemi gibi uzaktan
değerlendirme yöntemleri geçerlilik ve güvenilirlikleri iyi idi. Bu sonuçlar klinisyenlerin ve
araştırmacıların uzaktan değerlendirme yöntemlerini kullanmaları için potansiyel olarak
yararlıydı. GLC prosedürü potansiyel bir objektif fonksiyonel testtir. Ancak gözlenen hareket
trendlerini test etmek ve belirti şiddetiyle ilişkilendirmek için daha fazla veri toplamak
gerekmektedir. Kohort çalışmasının ölçüm yöntemleri uygulanabilirdir.
Background: Rotator cuff tendinopathy is a prevalent shoulder disorder with variable outcomes
and limited robust prognostic information to guide sufferers or clinicians about individual
prognosis. We aimed to determine the validity, reliability and feasibility of measures designed
for use in a cohort study to generate a detailed prognostic model with a large sample.
Methods: Forty people were recruited (22 female, 30.8 years), half of whom had shoulder pain.
20 participants completed an online questionnaire battery, including 7 patient reported outcome
measures and miscellaneous questions, twice in a randomised order, once with assistance. The
remaining participants completed the questionnaire battery once with clinical assessment. Also,
10 people underwent biomechanical examinations. All participants were requested to record their
shoulder motion for the remote scapular dyskinesis assessment. Online survey completion time,
clinical and biomechanical examinations, pain map matching and structured feedback elicitation
provided procedural feasibility information.
Results: The survey completion rate was 97 % taking 25.7 ± 15.3 minutes to complete. There
was no systematic difference between assisted and non-assisted modes (range of Cohen’s D = -
0.20 – 0.15) and no administration order effect except for the shortened version of The
Disabilities of the Arm, Shoulder and Hand (QuickDASH). Questionnaire reliability was goodexcellent
(interclass correlation coefficient (ICC = 0.75 – 0.99). Assisted and non-assisted pain
maps were 97% matched. Participant feedback indicated a reduced survey burden and
technologically advanced pain map were needed. Participants reported some question repetition
and ways to improve clarity. 75% of the participants uploaded videos within which scapular
translation and rotation measures agreed well (ICC = 0.88 – 0.99). Biomechanical trends of more
increase in upward rotation with both task and position in abduction greater than flexion were
observed during a graded loaded challenge, which had moderate to good reliability (ICC = 0.68 –
0.85).
Conclusion: The online survey battery was valid and reliable for remote assessment of patients,
as was the new scapular dyskinesis assessment method, therefore being of potential use to
clinicians and researchers in a variety of settings. The graded loaded challenge procedure has
promise as a useful objective clinical test of shoulder function with further data collection
warranted to test observed movement trends and relate to symptom severity. The cohort study is
feasible.