Türkiye’de Belediye Başkanlığı Seçimlerinde Yenilenme Oranı (1984-2014) ve Dönem Sınırlandırması
Doğu Anadolu Sosyal Bilimlerde Eğilimler Dergisi, cilt.1, sa.1, ss.25-42, 2017 (Hakemli Dergi)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 1 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2017
- Dergi Adı: Doğu Anadolu Sosyal Bilimlerde Eğilimler Dergisi
- Sayfa Sayıları: ss.25-42
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Yerel yönetimler, yerinden yönetim ilkesinin bir parçası olarak, belirli yerleşim birimlerinde yaşayan halkın ortak ihtiyaçlarının karşılanması amacıyla oluşturulan ve karar organları yerel seçmenler tarafından belirlenen kamu tüzel kişilerini ifade etmektedir. Bu çalışma, 1984–2014 yılları arasında Türkiye’deki il belediye başkanlığı seçimlerinde gerçekleşen yenilenme oranlarını ve belediye başkanları için dönem sınırlandırılması meselesini incelemektedir. Bu kapsamda söz konusu dönemde görev yapan il belediye başkanlarına ilişkin istatistiksel veriler kullanılarak belediye başkanlıklarındaki yenilenme oranları hesaplanmıştır. Dönem sınırlandırması konusu; Türkiye’de belediye başkanlığı için benimsenen güçlü başkanlık modeli, çoğunluk esasına dayanan seçim sistemi nedeniyle adayların düşük oy oranlarıyla belediye başkanı seçilebilmesi ve özellikle küçük, orta ölçekli ve görece homojen yerleşimlerde hemşehrilik ilişkilerinin seçim sonuçları üzerindeki etkisi olmak üzere üç temel olgu üzerinden tartışılmaktadır.
Local governments are public legal entities established as part of the principle of decentralization to meet the common needs of people living in particular regions, provinces and smaller settlements, with their decision-making bodies elected by local citizens. This study examines mayoral renewal rates in provincial municipalities in Turkey between 1984 and 2014 and discusses the introduction of term limits for mayors. For this purpose, mayoral renewal rates are calculated using statistical data concerning provincial mayors who served during the relevant period. The issue of term limits is discussed through three principal factors: the strong mayor model adopted in the Turkish municipal system, the possibility that candidates may be elected with relatively low vote shares because of the plurality electoral system, and the influence of fellow-townsmanship relations on elections, particularly in small, medium-sized and relatively homogeneous settlements. The study evaluates whether these structural features justify the introduction of term limits for municipal mayors.