Sosyal dezavantaj, cerrahi tedavi edilen pediatrik suprakondiler humerus kırıklarında belirleyici bir faktör müdür?
Anatolian Current Medical Journal, cilt.8, sa.1, ss.123-129, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 8 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.38053/acmj.1806344
- Dergi Adı: Anatolian Current Medical Journal
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.123-129
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı suprakondiler humerus kırığı nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan pediatrik hastalarda ailesel sosyal yoksunluk ile postoperatif sonuçlar arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Yöntemler: Bu retrospektif kohort çalışmasına Şubat 2019 ile Nisan 2024 tarihleri arasında suprakondiler humerus kırığı nedeniyle operatif fiksasyon uygulanan 153 çocuk (yaşları 3-13) dahil edildi. Hastalar Évaluation de la Précarité et des Inégalités de Santé pour les Centres d'Examens de Santé (EPICES) skoruna göre iki gruba ayrıldı: sosyal olarak yoksun (EPICES ≥30) ve yoksun (EPICES 4 gün), yetersiz takip, nörovasküler eksplorasyon, önceki ipsilateral dirsek kırığı ve yüzen dirsek yaralanması. Tüm hastalar kapalı veya açık redüksiyon ve iki lateral ve bir medial K-teli ile perkütan çivileme ile tedavi edildi. Ameliyat sonrası sonuçlar Flynn kriterleri, Baumann açısı ve lateral humerokapitellar açı (LHCA) kullanılarak değerlendirildi. Grup karşılaştırmaları ki-kare, bağımsız t ve Mann-Whitney U testleri kullanılarak p0,05 anlamlılık eşiğiyle yapıldı. Baumann açısı (72,2°±8,3 vs. 71,2°±8,8, p=0,512) ve LHCA (32,7°±9,7 vs. 32,4°±8,9, p=0,927) dahil radyolojik parametreler anlamlı farklılık göstermedi. Ancak Flynn'in fonksiyonel faktör puanları sosyal yoksun grupta daha zayıftı (3,0±2,4 vs. 2,3±2,0, p=0,096), kozmetik faktör skorları ise anlamlı derecede kötüydü (4,7±2,9 vs. 3,5±2,7, p=0,009). Alt grup analizinde kapalı redüksiyon ve internal tespit uygulanan hastalarda bu farkın daha belirgin olduğu görüldü (Flynn indeksi için p=0,024; fonksiyonel faktör için p=0,008). Post-hoc güç analizi yeterli çalışma gücünü doğruladı (0,83-0,94). Sonuç: Benzer radyolojik sonuçlara rağmen, pediatrik suprakondiler humerus kırıklarının cerrahi tedavisinden sonra sosyal yoksunluk, daha kötü fonksiyonel ve kozmetik sonuçlarla ilişkilendirilmiştir. Bu bulgular, sosyoekonomik faktörlerin cerrahi teknikten bağımsız olarak iyileşmeyi etkileyebileceğini göstermekte ve dezavantajlı aileler için güçlendirilmiş takip desteğinin önemini vurgulamaktadır.
Aims: The aim of this study was to evaluate the relationship between familial social deprivation and postoperative outcomes in pediatric patients who underwent surgical treatment for supracondylar humerus fractures. Methods: This retrospective cohort study included 153 children (aged 3-13 years) who underwent operative fixation for supracondylar humerus fractures between February 2019 and April 2024. Patients were divided into two groups according to the Évaluation de la Précarité et des Inégalités de Santé pour les Centres d’Examens de Santé (EPICES) score: socially deprived (EPICES ≥30) and non-deprived (EPICES 4 days), inadequate follow-up, neurovascular exploration, previous ipsilateral elbow fracture, and floating elbow injury. All patients were treated by closed or open reduction and percutaneous pinning with two lateral and one medial K-wire. Postoperative outcomes were evaluated using Flynn’s criteria, Baumann angle, and lateral humerocapitellar angle (LHCA). Group comparisons were made using chi-square, independent t, and Mann–Whitney U tests, with a significance threshold of p0.05). Radiological parameters, including Baumann angle (72.2°±8.3 vs. 71.2°±8.8, p=0.512) and LHCA (32.7°±9.7 vs. 32.4°±8.9, p=0.927), showed no significant differences. However, Flynn’s functional factor scores were poorer in the socially deprived group (3.0±2.4 vs. 2.3±2.0, p=0.096), and cosmetic factor scores were significantly worse (4.7±2.9 vs. 3.5±2.7, p=0.009). Subgroup analysis revealed that this difference was more pronounced in patients treated with closed reduction and internal fixation (p=0.024 for Flynn index; p=0.008 for functional factor). Post-hoc power analysis confirmed an adequate study power (0.83-0.94). Conclusion: Social deprivation was associated with poorer functional and cosmetic outcomes after surgical treatment of pediatric supracondylar humerus fractures, despite similar radiological results. These findings indicate that socioeconomic factors may influence recovery independent of surgical technique and underscore the importance of strengthened follow-up support for disadvantaged families.