Eosinophilic Cellulitis

Eozinofilik Dermatozlar, Fadime Kılınç, Editör, Turkiye Klinikleri, Ankara, ss.12-17, 2025

Eozinofilik selülit (ES), 1971’de Wells tarafından tanımlanmış, nadir görülen inflamatuar bir

dermatozdur. Genellikle sporadik olarak ortaya çıkar ve çoğunlukla erişkinlerde görülür. Patogenezi tam

olarak anlaşılmamış olsa da, tip 2 hipersensitivite yanıtı ve Th2 hücrelerinin rolü öne çıkmaktadır. Kli-

nik olarak, hastalar genellikle eritemli, ödemli plaklar ve bazen ürtiker benzeri lezyonlar ile başvurur. Lez-

yonlar, genellikle birkaç hafta içinde geriler, ancak nüksler görülebilir. Histopatolojik olarak, deride

eozinofillerin yoğun infiltrasyonu ve patognomonik olmayan “alev figürleri” izlenirken, vaskülit görül-

mez. ES’nin etiyolojisinde pek çok tetikleyici faktör bulunmaktadır; bunlar arasında; viral enfeksiyon-

lar, otoimmün hastalıklar ve bazı ilaçlar yer alır. Tedavide, genellikle sistemik kortikosteroidler yer alır;

ancak tedaviye dirençli vakalarda dapson, siklosporin ve biyolojik ajanlar gibi alternatif tedaviler kulla-

nılabilir.

Eosinophilic cellulitis (EC) is a rare inflammatory dermatosis first described by Wells in

1971. EC generally occurs sporadically and is most commonly seen in adults. Although its pathogene-

sis is not fully understood, a type 2 hypersensitivity reaction and the role of Th2 cells are prominent. Clin-

ically, patients usually present with erythematous, edematous plaques and sometimes urticaria-like

lesions. These lesions generally regress within a few weeks, although relapses can occur. Histopatho-

logically, intense infiltration of eosinophils in the skin and non-patognomonic "flame figures" are ob-

served, while vasculitis is not present. The etiology of EC involves various triggering factors, including

viral infections, autoimmune diseases, and certain medications. Treatment typically involves systemic

corticosteroids, but in cases resistant to treatment, alternative therapies such as dapsone, cyclosporine,

and biologic agents can be used.