Research Information System
Bilişim Hukuku Dergisi, vol.7, no.2, pp.1-58, 2025 (Peer-Reviewed Journal)
This study examines the crime of embezzlement in crypto-asset service providers, introduced into the Turkish legal system on July 2, 2024, by Law No. 7518. The analysis is conducted on the basis of criminal law dogmatics and through a comparative perspective with the embezzlement offenses regulated in both the Turkish Criminal Code and the Banking Law. The article takes as its starting point the paradox created by the crypto-asset ecosystem—initially founded on the objective of decentralization, yet in practice leading to the formation of centralized trust institutions such as crypto-asset service providers—and the significance that the misuse of crypto-assets by these institutions holds for the financial system. In this context, the offense in question is treated not merely as a crime against property but also as a critical instrument aimed at protecting public trust in this emerging market and preserving the integrity of the system.
The study considers it a methodological necessity to first illuminate the technological and legal groundwork upon which the crime is built before analyzing its elements. The intangible nature of the crypto-asset concept and the dispositive relationship established via the "private key" compel a reinterpretation of the classic elements of embezzlement. Accordingly, the fundamental elements of the crime are interpreted in light of technical realities such as the structure of custodial services, off-chain records, and multisig technology. Furthermore, the study highlights the practical challenges the legal regulation will face in its application by demonstrating how the extreme price volatility of crypto-assets complicates the implementation of institutions like "lesser value" and "effective remorse," and by bringing forth new issues such as "tainted crypto-assets."
Bu çalışma, 7518 sayılı Kanun ile 02/07/2024 tarihinde Türk hukuk sistemine dahil edilen kripto varlık hizmet sağlayıcılarda zimmet suçunu, ceza hukuku dogmatiği temelinde ve gerek Türk Ceza Kanunu’nda gerek Bankacılık Kanunu’nda düzenlenen zimmet suçuyla karşılaştırmalı bir perspektifle incelemektedir. Makale, başlangıçta merkeziyetsizlik amacı üzerine kurulu olan kripto varlık ekosisteminin, pratikte kripto varlık hizmet sağlayıcılar gibi merkezi güven kurumları oluşturmasının yarattığı paradoksu ve bu kurumların kripto varlıkları kötüye kullanımının finansal sistem için taşıdığı önemi başlangıç noktası olarak almaktadır. Bu bağlamda, ilgili suç, yalnızca bir malvarlığına karşı işlenen suç olarak değil, aynı zamanda yeni gelişen bu piyasaya duyulan kamusal güveni ve sistemin bütünlüğünü korumayı amaçlayan önemli bir araç olarak ele alınmıştır.
Çalışma, suçun unsurlarını analiz etmeden önce, suçun üzerine inşa edildiği teknolojik ve hukuki zemini aydınlatmayı metodolojik bir zorunluluk olarak görmektedir. Zira kripto varlık kavramının gayri maddi doğası ve "özel anahtar" üzerinden kurulan tasarruf ilişkisi, zimmet suçunun klasik unsurlarını yeniden yorumlamaya zorlamaktadır. Bu doğrultuda, suçun temel unsurları, saklama hizmetlerinin yapısı, off-chain kayıtlar ve multisig teknolojisi gibi teknik gerçekler ışığında yorumlanmıştır. Çalışma, kripto varlıkların fiyat istikrarsızlığının "değer azlığı" ve "etkin pişmanlık" gibi kurumların uygulanmasını nasıl zorlaştırdığını ve "lekelenmiş kripto varlıklar" gibi yeni sorunları ortaya koyarak, kanuni düzenlemenin pratik uygulamada karşılaşacağı zorluklara dikkat çekmektedir.