Bir Şehir Hastanesi Acil Servisinde Adli Vakaların Altı Yıllık Analizi: Demografik ve Klinik Bulgular

Creative Commons License

Çamcı M.

Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi, cilt.11, sa.2, ss.107-114, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Acil servislerde (AS) adli vakalar önemli etik, hukuki ve tıbbi zorluklar getirmektedir. Bu tür vakaların artan sayısına rağmen, demografik ve klinik özellikleri hakkında kapsamlı veri sınırlıdır. Bu çalışma, üçüncü basamak bir acil serviste altı yıl boyunca adli vakaları demografik ve klinik profillerini, adli belge düzenleme uygulamalarını ve yasal sonuçlarını analiz etmeyi amaçlamaktadır. Materyal ve Metot: Ankara Bilkent Şehir Hastanesi AS'de 2019- 2024 yılları arasında tedavi edilen 8,000 adli vaka üzerinde retrospektif bir analiz yapılmıştır. Demografik bilgiler, klinik bulgular ve yasal sonuçlara ilişkin veriler, elektronik tıbbi kayıtlardan ve adli vaka formlarından alınmıştır. İstatistiksel analizler, yaralanma şiddeti ve adli sonuçların prediktörlerini belirlemek için tanımlayıcı istatistikler, ki-kare testleri ve lojistik regresyonu içermiştir. Bulgular: Adli başvuruların dağılımında düşük sosyoekonomik düzey (%70) ve erkek cinsiyet (%60) belirgin şekilde öne çıkmaktadır. En sık karşılaşılan travma mekanizmaları düşme (%50,35) ve yanıklar (%18,63) olarak saptanmıştır. Şiddetli yaralanmalar en çok ateşli silah (%24,25) ve yanık (%19,05) olgularında gözlenmiştir. Tüm olguların %93,57’si adli mercilere bildirilmiş, bu bildirilerin %69,53’ü adli süreç sonucunda kovuşturmalarla sonuçlanmıştır. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, düşük sosyoekonomik statü (OR: 2,5; p<0,01) ve erkek cinsiyet (OR: 1,8; p<0,05), şiddetli yaralanma ile anlamlı ve bağımsız biçimde ilişkili bulunmuştur. Sonuç: Sonuçlar, adli belge düzenleme uygulamaları ve kaynak dağıtımı ile ilgili çeşitli endişeleri gündeme getirmektedir. Bulgular, AS'lerde adli vakaların yönetimi için standartlaştırılmış prosedürlere, adli bakım yönetimi için artırılmış eğitim ve öğretim gereksinimlerine ve uzmanlıklar arasında daha fazla iş birliğine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır. Çalışma, spesifik önleyici tedbirlerin, tedavi protokollerinin ve multidisipliner destek sistemlerinin gerekliliğinin altını çizmektedir.
Objective: Forensic cases in emergency departments (EDs) pose significant ethical, legal, and medical challenges. Despite the increasing number of such cases, comprehensive data regarding their demographic and clinical characteristics remain limited. This study aims to analyze forensic cases over six years, focusing on demographic and clinical profiles, forensic documentation practices, and legal outcomes in a tertiary care ED. Materials and Methods: A retrospective analysis was conducted on 8.000 forensic cases treated at Ankara Bilkent City Hospital ED between 2019 and 2024. Data on demographics, clinical presentations, and legal outcomes were extracted from electronic medical records and forensic case forms. Statistical analyses included descriptive statistics, Chi- square tests, and logistic regression to identify predictors of injury severity and forensic outcomes. Results: Among forensic emergency presentations, low socioeconomic status (70%) and male gender (60%) were predominant. Falls (50.35%) and burns (18.63%) were identified as the most frequent mechanisms of injury. Severe trauma was most commonly observed in firearm-related cases (24.25%) and burns (19.05%). A total of 93.57% were reported to legal authorities, with 69.53% legal action. Multivariate logistic regression analysis revealed that low socioeconomic status (OR: 2.5; p<0.01) and male gender (OR: 1.8; p<0.05) were statistically significant independent predictors of injury severity. Conclusions: The results raise concerns regarding forensic documentation practices and resource distribution. The findings highlight the need for standardized procedures, improved training, and interdisciplinary cooperation for the management of forensic cases in Eds. The study underscores the necessity of specific preventive measures, treatment protocols, and multidisciplinary support systems.