Objectives: We aimed to compare the clinical results and topographic data of the new generation hybrid contact lens (HCL) and rigid gas- permeable contact lens (RGPCL) in patients with moderate and advanced keratoconus. Materials and Methods: In this prospective study, HCL users comprised group 1 and RGPCL users comprised group 2. Snellen uncorrected visual acuity (UCVA), best corrected visual acuity (BCVA), and lens-corrected visual acuity (LCVA); manifest spherical-cylindrical values; corneal topography measurements (flat keratometry [K1], vertical keratometry [K2], mean K, maximum K [Kmax], central corneal thickness [CCT], and thinnest corneal thickness [TCT]); and cone location were recorded. Results: The study included 83 eyes of 51 patients in group 1 and 61 eyes of 40 patients in group 2. The groups were similar in age and gender (p>0.05). Mean LCVA (logMAR) was significantly lower than BCVA in both groups (p<0.001). The mean visual gain with contact lenses (Snellen chart) was 3.4±1.8 lines in group 1 and 4.0±2.1 lines in group 2. There was no significant difference between the two groups in BCVA, LCVA, or lines gained (p>0.05). There was also no significant difference between the two groups in terms of keratoconus stages, mean Kmax, CCT, TCT, or cone location (p>0.05), while mean UCVA (logMAR) and mean K were higher in group 2 (p<0.05). In both groups, the visual gain with lenses was higher in eyes with central cones, and there was significantly greater visual increase in group 2 (p=0.039). Conclusion: In moderate and advanced keratoconus, HCLs improved vision as much as RGPCLs and both lenses were more effective for central cones. Nevertheless, longer term of follow-up and larger numbers of patients are needed for long term follow-up results of HCL.
Amaç: Orta ve ileri evre keratakonus hastalarına uyguladığımız yeni jenerasyon hibrid kontakt lens (HKL) ile gaz geçirgen sert kontakt lenslerin (GGKL) klinik sonuçlarını ve hastaların topografik verilerini karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Prospektif olarak yapılan bu çalışmada HKL kullananlar grup 1, GGKL kullananlar grup 2 olarak adlandırıldı. Tüm hastalara Snellen eşeline göre düzeltilmemiş görme keskinliği (DGK), düzeltilmiş en iyi görme keskinliği (DEGK), kontakt lens ile görme keskinliği (KLGK), manifest sferik-silendirik değerleri, korneanın topografik ölçümleri [K1 (düz keratometri), K2 (dik keratometri), ortalama K, maksimum K (Kmaks), santral kornea kalınlığı (SKK), en ince kornea kalınlığı (EİKK)] ve koni lokasyonu kaydedildi. Bulgular: Çalışmada grup 1’de 51 hastanın 83 gözü, grup 2’de 40 hastanın 61 gözü değerlendirildi. İki grup yaş ve cinsiyet açısından birbirleriyle uyumluydu (p>0,05). Her iki grupta logMAR’a göre ortalama KLGK’nin, DEGK’den daha düşük olması anlamlı bulundu (p<0,001). Kontakt lens ile grup 1’de ortalama 3,4±1,8 sıra, grup 2’de 4,0±2,1 sıra (Snellen eşeli) görme kazanımı vardı. İki grup arasında logMAR’a göre DEGK, KLGK ve lens ile görme kazanımında (Snellen eşeli) anlamlı farklılık yoktu (p>0,05). İki grup arasında keratokonus evreleri, ortalama Kmaks, SKK, EİKK, koni lokasyonu arasında anlamlı fark yok iken (p>0,05); grup 2’de DGK (logMAR) ve ortalama K’nin daha fazla olması anlamlı bulundu (p<0,05). Her iki grupta santral konilerde lens ile görme artışı daha fazlaydı ve grup 2’de santral konilerde görme artışının daha fazla olması anlamlıydı (p=0,039).
