Başkanın Ofisi: Türkiye’de Belediyelerde Güçlü Başkanlık Modelinin Pekişmesi
AKADEMİK BAKIŞ, sa.61, ss.228-247, 2017 (Hakemli Dergi)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Basım Tarihi: 2017
- Dergi Adı: AKADEMİK BAKIŞ
- Derginin Tarandığı İndeksler: EBSCO Education Source
- Sayfa Sayıları: ss.228-247
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
odern devletlerde kamusal hizmetlerin ve idari faaliyetlerin etkili ve verimli biçimde yürütülmesi amacıyla idare, merkezî yönetim ve yerinden yönetim olmak üzere iki temel biçimde örgütlenmektedir. Yerel yönetimler, belirli bir bölgede, ilde veya daha küçük yerleşim biriminde yaşayan yurttaşların ortak ihtiyaçlarını karşılamak üzere yine bu yurttaşlar tarafından seçilen karar organlarından oluşmaktadır. Türkiye’de belediye sisteminde belediye başkanının meclis ve encümen karşısındaki güçlü konumu, güçlü başkanlık modelinin temelini oluşturmaktadır. Son yıllarda gerçekleştirilen yasal ve idari düzenlemeler bu konumu daha da güçlendirmiştir. Çalışmada belediyelerin kurumsal internet sitelerinde belediye başkanlarına ayrı ve görünür bölümler ayrılması ile başkanların kişisel sosyal medya hesaplarının belediyelerin kurumsal hesaplarından daha fazla takipçi ve beğeniye sahip olması da başkan merkezli yapının göstergeleri olarak değerlendirilmektedir. Sonuç olarak belediye başkanlarının kurumsal, siyasal ve iletişimsel görünürlüğündeki artışın Türkiye’deki güçlü başkanlık modelini pekiştirdiği ileri sürülmektedir.
In modern states, public administration is organized through central and local government structures in order to ensure the effective and efficient delivery of public services and other administrative activities. Local governments consist of legally recognized decision-making bodies elected by citizens to meet the common needs of people living in regions, provinces and smaller settlements. In the Turkish municipal system, the strong position of the mayor in relation to the municipal council and executive committee constitutes the basis of the strong mayor model. Recent legal and administrative reforms have further strengthened this position. The separate and highly visible sections devoted to mayors on municipal websites and the fact that mayors’ personal social media accounts generally attract more followers and likes than the institutional accounts of municipalities are also considered indicators of this mayor-centred structure. The study concludes that the increasing institutional, political and communicative visibility of mayors has consolidated the strong mayor model in Turkish municipalities.