Gelişimsel Dil Bozukluğu Olan Çocuklarda Sosyodemografik ve Tıbbi Faktörler

Akpınar F., Şahin G., Hayran Turmuş G., Kıymık E., Temel A., Çelik P.

Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi, cilt.3, sa.58, ss.107-110, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, gelişimsel dil bozukluğu (GDB) tanısı alan 24-84 ay arası çocukların alıcı ve ifade edici dil gelişimlerinin değerlendirilmesi ve dil becerilerini etkileyen faktörlerin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Eylül 2022 - Eylül 2024 tarihleri arasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Gelişimsel Pediatri Polikliniğine başvuran 24-84 ay arası, dil gelişiminde gecikme yakınması bulunan çocuklar dahil edilmiştir. Çalışmada, çocukların Türkçe Erken Dil Gelişimi Testi (TEDİL) puanları ile sosyodemografik ve tıbbi geçmişleri arasındaki ilişki retrospektif olarak incelenmiştir. Çocukların tıbbi kayıtlarından TEDİL puanları, sosyodemografik bilgileri ve tıbbi özgeçmişleri geriye dönük olarak incelenmiştir. Altta yatan nörogelişimsel bozuklukları, genetik sendromları, işitme kaybı veya santral sinir sistemi patolojisi olan çocuklar çalışmaya alınmamıştır. Bulgular: Çalışmaya gelişimsel dil bozukluğu tanısı almış 182 GDB olan çocuk dahil edilmiştir. Ortalama yaş 49.08 ± 15.8 aydır. Çocukların ortalama alıcı dil puanı 90.0 ± 12.7, ifade edici dil puanı 80.0 ± 11.4 olarak bulunmuştur. Tıbbi faktörler (prematüre doğum, düşük doğum ağırlığı, kronik hastalık) ile alıcı ve ifade edici dil puanları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0.05). Ancak, anne ve baba eğitim düzeyi ile TEDİL puanları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Çocuğun yaşının artmasıyla tıbbi faktörlerin etkisinin azaldığı ve çevresel faktörlerin, özellikle ebeveyn eğitiminin, dil gelişimi üzerindeki etkisinin arttığı görülmüştür. Sonuç: Bu çalışma, gelişimsel dil bozukluğu olan çocukların dil becerilerinin ebeveyn eğitim düzeyi ile ilişkili olduğunu göstermektedir.