Temporomandibular Eklem Düzensizliği Hastalarının Teşhis ve Tedavilerinin Demografik Özelliklerine Göre İncelenmesi


Çizmeci Basmacı F.

Türkiye Klinikleri Dii Hekimliği Bilimleri Dergisi, cilt.26, sa.1, ss.58-66, 2020 (Diğer Kurumların Hakemli Dergileri)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 26 Konu: 1
  • Basım Tarihi: 2020
  • Doi Numarası: 10.5336/dentalsci.2019-65463
  • Dergi Adı: Türkiye Klinikleri Dii Hekimliği Bilimleri Dergisi
  • Sayfa Sayıları: ss.58-66

Özet

ÖZET
Amaç: Temporomandibular eklem düzensizlikleri (TMED); toplumda sık görülen, etiyolojik faktörleri çeşitlilik gösteren rahatsızlıklardır. Bu çalışmanın amacı şakak, yüz ve çene eklemindeki sorunlar nedeni ile kliniğimize başvuran hastaların muayeneleri sonucundaki teşhis ve tedavilerini demografik verilerine göre incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Ankara 75. Yıl Ağız Diş Sağlığı Hastanesi TMED Kliniği'ne şakak, yüz, çene ekleminde ağrı, hareket kısıtlaması şikâyetiyle başvuran yaş aralığı 18-70 yıl olan 196 hastanın bilateral TME, çiğneme kasları muayene edildi. Muayene bulguları, demografik veriler muayene formuna kaydedildi. Teşhisler kas kökenli eklem rahatsızlığı (KK), disk düzensizliği (DD) ve dejeneratif eklem hastalığı (DEH) olmak üzere üç grupta incelendi. Jacobs'un progresif gevşeme tekniği, hastalığı önleyici yaklaşımlara ilişkin eğitim, farmakolojik tedavi, sıcak/soğuk kompres, egzersiz programı, sert stabilizasyon splinti tedavileri uygun kombinasyonlarda uygulandı. Demografik verilere göre teşhis ve tedavilerin dağılımları, teşhise göre verilen tedavilerin dağılımları karşılaştırıldı. İstatistiksel analizde ki-kare testi kullanıldı. Bulgular: Yaş ortalaması 39,23±13,74; kadın:erkek oranı 3,1: 1 idi. Teşhislere göre cinsiyetler arasındaki fark anlamlı bulunmadı. Hastaların %50,5'inde KK, %29,6'sında DD, %5,1'inde DEH teşhis edildi. KK olan hastalara sıcak/soğuk kompres, farmakolojik tedavi ve stabilizasyon splinti tedavileri; DD olan hastalara ise egzersiz ve farmakolojik tedavi istatistiksel olarak fazla uygulandı. Demografik verilere göre DD teşhisi konan bireylerin %75,9'unun 18-45 yaş grubunda, %53,4'ünün bekâr, %72,4'ünün lise/üstü eğitime sahip olduğu ve farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu görüldü. KK ve DEH teşhisi olan hastalarda demografik verilere göre anlamlı ilişki saptanmadı. Sonuç: Kliniğimize başvuran hastalar içinde kadın hastaların ve KK oranının yüksek olduğu görüldü. KK olanlara sıcak/soğuk kompres, farmakolojik tedavi ve stabilizasyon splinti tedavilerinin; DD olanlara ise egzersiz tedavisi ve farmakolojik tedavinin daha fazla uygulandığı tespit edildi.

Anahtar Kelimeler: Temporomandibular eklem; temporomandibular eklem düzensizliği; miyofasiyal ağrı