BÖBREK DOKUSUNUN FARKLI DOKU TAKİP YÖNTEMLERİ KULLANILARAK HİSTOLOJİK OLARAK İNCELENMESİ
Acta Medica Nicomedia, cilt.6, sa.1, ss.71-76, 2023 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 6 Sayı: 1
- Basım Tarihi: 2023
- Doi Numarası: 10.53446/actamednicomedia.1171601
- Dergi Adı: Acta Medica Nicomedia
- Derginin Tarandığı İndeksler: TR DİZİN (ULAKBİM)
- Sayfa Sayıları: ss.71-76
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: Doku takibi genel olarak; fiksasyon, dehidrasyon, şeffaflandırma, sertleştirme ve doku gömmeyi içermektedir. Doku takibi süreci doku histomorfolojisinin incelenmesi adına avantaj ve dezavantajlara sahiptir. Çalışmamızın amacı, diğer faktörler optimum seviyede tutularak iki farklı dehidrasyon ajanı ile hazırlanan dört doku takibi protokolünün rat böbrek dokusunun histolojik yapısına etkisini belirlemek ve en ideal yöntemi ortaya çıkarmaktır. Yöntem: 12 adet Wistar Albino ratlardan alınan 24 adet böbrek dokularına dört farklı doku takibi yöntemi farklı dehidratanlar (alkol ve aseton) ve süreler (1 gün ve iki gün) uygulanmıştır. Elde edilen bloklardan alınan kesitler Hematoksilen&Eozin ve Masson trikrom ile boyanmış ve histomorfolojik olarak ışık mikroskobu altında değerlendirilmiştir. Bunlara ek olarak, dört farklı grupta böbrek glomerül çapları ölçülmüştür. Bulgular: Böbrek preparatlarında glomerulus, tubulus distalis, tubulus proksimalis, inen henle, çıkan henle ve bowman kapsüllerindeki histolojik yapılar ele alınmıştır. Bu doğrultuda, böbrek dokusunda belirtilen bütün bölgeler için alkol ve aseton kullanılan gruplarda anlamlı bir fark olmadığı fakat iki gün süre ile aseton kullanılan grupta böbrek doku bütünlüğünün bozulduğu saptanmıştır. Tüm gruplarda ölçülen böbrek glomerül çapları normal değerlere yakın bulunmuştur. Sonuç: En iyi düzeyde histomorfolojik incelemeler için, doku takibi izlenmesi gereken önemli bir süreçtir. Bizde çalışmamızın sonuçları doğrultusunda dehidratif ajan olarak uygun süreler doğrultusunda aseton ve alkol kullanımını önermekteyiz
Objective: The main steps of tissue processing are fixation, dehydration, clearing, and embedding. The aim of our study is to determine the effects of four different tissue protocols prepared with two different dehydration agents on the histological structure of rat kidney tissue and to reveal the most ideal method, while keeping other factors at an optimum level. Methods: Four different tissue processing were designed and performed on 24 rat kidney samples by using two different dehydration solutions (alcohol and acetone) and two different processing times (one and two days). The samples were stained with Hematoxylin&Eosin and Masson’s trichrome compared by using qualitative histomorphological criteria under the light microscope. Additionally, the diameters of renal glomerular structures were measured in all groups. Results: The histological structure of rat kidney samples investigated in terms of renal glomerulus, Bowmans capsule, proximal and distal tubules were. There was not any significant difference among the groups. However, the histological architecture was disrupted by using the acetone for two days protocol. The diameters of the renal glomerulus were in normal values. Conclusion: In conclusion, for optimal histomorphological examinations, it is important to follow the tissue preparation process. According to the results of our study, we can suggest that acetone and alcohol can be used as a dehydrating agents for appropriate times.