Coğrafyanın Bilimsel Verimlilik Üzerindeki Etkisi: Tarihi İpek Yolu Üzerindeki Ülkeler ile Diğer Ülkeler Arasında Behçet Üveiti Araştırmalarının Tanımlayıcı Bibliyometrik Karşılaştırması

Demircan S. G., Öztürk E.

Türkiye Klinikleri Oftalmoloji Dergisi, cilt.35, sa.2, ss.61-67, 2026 (TRDizin)

Özet

Amaç: Bu bibliyometrik çalışmanın amacı, Behçet üveiti üzerine küresel bilimsel üretimi değerlendirmek ve tarihi İpek Yolu üzerindeki ülkeler ile diğer bölgeler arasındaki yayın kalıplarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: “Beh çet üveiti” terimiyle kapsamlı bir PubMed araması yapılmış, Haziran 2025’e kadar yayımlanan İngilizce dilindeki makaleler dâhil edilmiştir. Uygun yayınlar klinik çalışmalar, randomize kontrollü denemeler, derlemeler ve metaanalizleri kapsa yacak şekilde belirlenmiştir. Olgu raporları hariç tutulmuştur. Yazarların bağlı ol dukları tüm ülkeler, uluslararası iş birliklerinin birden fazla ülke sayısını oluşturabileceği dikkate alınarak, katkıları daha doğru bir şekilde yansıtabilmek için sayılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler, zaman içindeki eğilimler, regresyon ana lizleri, anahtar kelime sıklıkları ve iş birliği ağları R ve Excel kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular: Toplamda 1.684 yayın tespit edilmiştir. Yayın hacmi açı sından İspanya birinci sırada yer alırken, Türkiye, İtalya, Japonya ve Amerika Bir leşik Devletleri takip etmiştir. İpek Yolu ülkeleri toplam çıktının %47’sini oluşturmuştur. Zaman içindeki eğilimler genel olarak artış göstermiştir. İpek Yolu dışındaki ülkeler, daha yüksek ortalama yıllık yayın sayısı üretmiştir (p<0.01), ancak regresyon eğilimleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p=0.13), bu da zamanla paralel bir büyüme olduğunu göstermektedir. Anahtar kelime analizi, kli nik yönetim, immünogenetik ve biyolojik tedaviler üzerine odaklanıldığını gös termektedir. İş birliği haritalaması, Avrupa ve Doğu Asya kurumları arasında güçlü bağlar olduğunu, ancak bazı İpek Yolu ülkelerinin daha az temsil edildiğini or taya koymuştur. Sonuç: Behçet üveiti araştırmaları, İpek Yolu bölgeleri ile güçlü bir tarihsel bağlantıyı gösterirken, aynı zamanda endemik olmayan ülkelerden de önemli katkılar almaktadır, bu da küresel katılımın arttığını yansıtmaktadır. Ulus lararası iş birliğinin genişletilmesi ve araştırma altyapısına eşit erişim, bu karma şık hastalığın anlaşılmasını ve tedavisini ilerletmek için çok önemlidir.
Objective: This bibliometric study aimed to assess the global sci entific output on Behçet’s uveitis and to compare publication patterns between countries along the historical Silk Road and those from other regions. Material and Methods: A comprehensive PubMed search was performed using the term “Behçet’s uveitis”, including English-language articles published up to June 2025. Eligible publications encompassed clinical studies, randomized controlled trials, reviews, and meta-analyses. Case reports were excluded. All countries listed in author affiliations were counted to more accurately capture contributions, ac knowledging that international collaborations would generate multiple country counts. Descriptive statistics, temporal trends, regression analyses, keyword fre quencies, and collaboration networks were analyzed using R and Excel. Results: A total of 1,684 publications were identified. Spain led in publication volume, followed by Türkiye, Italy, Japan, and the United States of America. Silk Road countries accounted for 47% of total output. Temporal trends showed an overall increase in publications. Non-Silk Road countries produced a higher mean an nual number of articles (p<0.01), though regression slopes did not differ signifi cantly (p=0.13), suggesting parallel growth over time. Keyword analysis indicated predominant focus on clinical management, immunogenetics, and biologic treat ments. Collaboration mapping revealed strong ties among European and East Asian institutions, while some Silk Road countries remained underrepresented. Conclusion: Behçet’s uveitis research demonstrates a strong historical link to Silk Road regions but also significant contributions from non-endemic countries, reflecting growing global engagement. Expanding international collaborations and equitable access to research infrastructure will be essential for advancing un derstanding and care of this complex disease.