G-20 ÜLKELERİNDE REFAH DÜZEYİNE YÖNELİK KARŞILAŞTIRMALI BİR KULÜP YAKINSAMA ANALİZİ
9. ULUSLARARASI GAP ZİRVESİ BİLİMSEL ARAŞTIRMALAR KONGRESİ, Gaziantep, Türkiye, 1 - 03 Temmuz 2022, ss.69-70, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Gaziantep
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.69-70
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Ekonomi literatürünün erken dönemlerinden itibaren makroekonominin temel hedeflerinden biri, ulusal ve uluslararası kalkınmanın sağlanması ve ülkeler arasındaki kalkınmışlık farklarının ortadan kaldırılması olmuştur. Özellikle 1980’li yıllardan itibaren ivme kazanan küreselleşmeyle birlikte ülkelerin birbirleriyle daha yoğun ekonomik, sosyal ve politik ilişkiler içerisinde olması, kalkınmışlık farklılıklarının daha dikkat çekici hale gelmesine neden olmuştur. Ülkelerin refah düzeyindeki artış olarak tanımlanabilecek kalkınma, ülkelerin hem ekonomik hem de sosyal unsurlarındaki gelişmeyi kapsayan çok boyutlu bir kavramdır. Yapılan çalışmalar ülkelerin kalkınmasını belirleyen unsurların ekonomik ve sosyal refahı sağlayan unsurlarla ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır. Ekonomi, siyaset ve toplum bilimi, sosyoloji ve psikoloji gibi pek çok bilim alanının konusu olan refah kavramı insanların ve dolayısıyla toplumun daha iyi ve mutlu bir yaşam sürmesiyle ilişkilidir. Toplumların yüksek gelir, kaliteli eğitim ve sağlık hizmetleri, temiz ve sürdürülebilir çevre, iyi korunan hak ve özgürlükler gibi daha iyi yaşam standartlarına sahip olması ekonomik ve sosyal refahın temel koşullarını oluşturmaktadır. Bu doğrultuda, refah kişi başına gayri safi yurt içi hasıladaki artış ile ölçülen ekonomik büyümenin yanı sıra insani gelişmeyi de içeren ve bu anlamda insani gelişmeye hizmet eden tüm ekonomik ve sosyal değişkenleri kapsayan geniş ölçekli bir kavramdır. Özellikle son yıllarda artış gösteren ulusal ve uluslararası refah karşılaştırmalarına ilişkin çalışmalar bir yandan ülkelerin ekonomik, sosyal ve siyasi alanlardaki sorunlarını ortaya koyarken, diğer yandan farklı refah düzeyindeki ülkelerin bu sorunlarla ilgili uygulayabilecekleri ekonomik ve sosyal politikalar açısından yol gösterici olabilmektedir. Literatürde yapılan çalışmalar farklı kalkınmışlık -dolayısıyla da refah- düzeyine sahip olan ülkelerin karşılaştıkları ekonomik ve sosyal sorunlar karşısında tercih etmeleri gereken ekonomik ve sosyal politikaların da farklılaşması gerektiğini ortaya koymaktadır. Ülkelerin kalkınmışlık düzeylerini gösteren bu refah analizleri sayesinde bireyler ve ülkeler daha doğru sosyoekonomik poltikalar ve kalkınma planları belirleme imkanına sahip olmaktadırlar. Bu kapsamda bu çalışmada, toplumsal refahı belirleyen unsurlar arasındaki ilişkinin ülkelerin refah düzeylerine göre farklılaşabildiği göz önünde bulundurularak G-20 ülkelerinin toplam refah düzeylerine göre sınıflandırılması amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda 1994-2019 döneminde G-20 ülkelerine ait insani gelişmişlik endeksi verileri kullanılarak Phillps-Sul (2007) kulüp yakınsama yöntemi uygulanmıştır. Geleneksel yakınsama yöntemlerinden (β- ve σ-yakınsama) farklı olarak, bireysel heterojenliğe ve yaklaşım yakınsama kulüplerinin içsel olarak belirlenmesine izin veren bu analizin sonuçları tüm panel için bir yakınsama olmadığı göstermektedir. Bu bağlamda, 19 G-20 ülkesinden oluşan grup için kulüp kümelenme uygulanmış ve insani gelişmişlik endeksi ile ölçülen refah düzeyleri birbirine yakınsayan 5 farklı yakınsama kulübü elde edilmiştir. Refahın en yüksek olduğu Kulüp 1’de Avustralya ve Almanya yer alırken, en düşük olduğu Kulüp 5’te ise Hindistan, Endonezya ve Güney Afrika bulunmaktadır. Kulüp 2; Kanada, Japonya, Güney Kore, Birleşik Krallık, ABD ülkelerini içerirken; Kulüp 3 Arjantin, Fransa, İtalya, Rusya, Suudi Arabistan, Türkiye ve Kulüp 4 ise Brezilya, Çin, Meksika’dan oluşmaktadır. Kulüplerde yer alan ülkeler incelendiğinde insani gelişmişlik endeksini oluşturan bileşenler açısından benzer düzeylerde olan ülkelerin aynı kulüplerde yer aldıkları ve birbirine yakınsadıkları görülmektedir. Dolayısıyla farklı kulüplerde yer alan G-20 ülkelerinde ulusal refahı artırmaya yönelik uygulanacak ekonomik ve sosyal politikalar belirlenirken bu yakınsamanın göz önünde bulundurulması, kaynak ve zaman maliyetini azaltmak açısından yararlı olacaktır.
Anahtar Kelimeler: Toplam Refah, İnsani Gelişme, Kulüp Yakınsama Analizi, G-20.
From the early eras of economic literature, one of the main goals of macroeconomics has been to ensure national and international development and to eliminate development differences between countries. The fact that countries have more intense economic, social and political relations with each other, especially with the globalization that has accelarate since the 1980s, has caused the development differences to become more remarkable. Development, which can be defined as the increase in the welfare level of countries, is a multidimensional concept that includes the development of both economic and social elements of countries. Studies in the literature show that the factors that affect the development of countries are related to the factors that provide economic and social welfare. The concept of welfare, which is the subject of many scientific fields such as economics, politics and social science, sociology and psychology, is related to a better and happier life for people and society. The basic conditions of economic and social welfare are that societies have better living standards such as high income, quality education and health services, clean and sustainable environment, well-protected rights and freedoms. In this respect, welfare is a broad-scale concept that includes all economic and social variables that serve human development, including human development as well as economic growth measured by the increase in gross domestic product per capita. Studies on international welfare comparisons, which have increased especially in recent years, reveal the problems of countries in the economic, social and political fields; and also can be a guide in terms of economic and social policies that countries with different welfare levels can implement regarding these problems. Studies in the literature show that the economic and social policies that countries with different levels of development -of welfare- should prefer in the face of the economic and social problems they encounter should also differ. By means of these welfare analysis that show the development levels of countries, individuals and countries have the opportunity to determine more accurate socioeconomic policies and development plans. In this context, this study aims to classify the G-20 countries according to their total welfare levels, considering that the relationship between the factors determining social welfare may differ according to the welfare levels of the countries. For this purpose, Phillps-Sul (2007) club convergence analysis is applied by using the human development index data of the G-20 countries in the period of 1994-2019. The results of this analysis, which, unlike traditional convergence methods (β- and σ convergence), allow for individual heterogeneity and internal determination of approximation convergence clubs, show that there is no convergence for the entire panel. Accordingly, club clustering is applied for the group consisting of 19 G-20 countries, and 5 different convergence clubs are obtained, whose welfare levels as measured by the human development index converge. Club 1 with the highest welfare includes Australia and Germany, while Club 5 with the lowest includes India, Indonesia and South Africa. While Club 2 includes Canada, Japan, South Korea, United Kingdom, USA; Club 3 consists of Argentina, France, Italy, Russia, Saudi Arabia, Turkey and Club 4 consists of Brazil, China, Mexico. When the countries in the clubs are examined, it is seen that the countries that are at similar levels in terms of the components that make up the human development index are in the same clubs and converge to each other. Therefore, considering this convergence while determining the economic and social policies to be implemented to increase national welfare in the G-20 countries in different clubs will be beneficial in terms of reducing the cost of resources and time.
Keywords: Total Welfare, Human Development, Club Convergence Analysis, G-20.