Farklı dişsel maloklüzyona sahip bireylerde alt çene ön bölgedeki gingival biyotipin değerlendirilmesi
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Kimya Mühendisliği, Ortodonti (Dr) (Gazi Ortak), Türkiye
Tez Danışmanı: Özer Alkan
Tezin Onay Tarihi: 2015
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Amaç: Bu araştırmanın amacı ortodontik tedaviye bağlı olarak alt çene ön bölgede görülebilen dişeti çekilmelerinin oluşumunda önemli bir faktör olduğu kabul edilen keratinize dişeti yüksekliği (KDY) ve dişeti kalınlığının (DK) farklı maloklüzyon grupları ve çapraşıklık miktarlarıyla ilişkisinin değerlendirilmesidir.
Materyal-Metod: Yüzüncü Yıl Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı’na ortodontik tedavi amacıyla başvuran 121 kadın ve 66 erkek olmak üzere toplam 187 periodontal olarak sağlıklı birey araştırmaya dahil edilmiştir. Araştırmaya dahil edilen bireyler Angle Sınıf I, Angle Sınıf II ve Angle Sınıf III maloklüzyon olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Bu gruplarda kendi içlerinde alt çene ön bölgedeki mevcut çapraşıklık miktarına göre hafif, orta ve şiddetli olarak sınıflandırılmıştır. KDY mukogingival bileşimle serbest dişeti kenarı arasındaki mesafenin ölçümüyle, DK ise transgingival sondlama tekniği kullanılarak belirlenmiştir. Bu özellikler bakımından Angle sınıflamaları ve çapraşıklık miktarlarına göre fark olup olmadığını belirlemek amacıyla da Faktöriyel Varyans analizi ve Duncan çoklu karşılaştırma testi kullanılmıştır.
Bulgular: Alt çene anterior bölgedeki dişlerin ince biyotipe sahip olduğu belirlenmiştir. KDY ile DK’nın alt keser dişlerde şiddetli çapraşıklık grubunda, alt kanin dişlerde ise hafif çapraşıklık grubunda daha fazla olduğu gözlenmiştir. KDY ve alt çene anterior bölgenin ortalama DK ile Angle sınıflamaları arasında istatistik olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. 41 ve 42 numaralı dişlerin DK’larının ise Angle Sınıf III grubunda daha küçük olduğu saptanmıştır.
Sonuç: Çapraşıklık miktarı arttıkça santral ve lateral dişlerin KDY ile DK’larının arttığı, kanin dişlerin KYD ile DK’larının ise azaldığı belirlenmiştir.