113 ÖZET Devital Beyazlatmanın Endodontik Tedavili Dişlerin Fraktür Direncine Etkisi ve Fiber Materyallerle Güçlendirmenin Değerlendirilmesi

Tez Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Süleyman Demirel Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Türkiye

Tez Danışmanı: Prof. Dr. Ayşe Diljin Keçeci

Tezin Onay Tarihi: 2018

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Diğer

Özet:

Amaç: Diş yapısına, önceki çürükler, kırık veya kök kanal tedavisi tarafından

zarar verilir ve zayıflatılır. İntrakoronal beyazlatma dişleri daha da zayıflar. Bu

çalışmanın amacı, farklı restoratif yöntemlerin endodontik tedavili dişlerin kırılma

direncini güçlendirme üzerine etkisini değerlendirmektir.

Yöntemler: Yetmiş adet çekilmiş tek köklü premolar diş, her biri 10 örnek

olmak üzere 7 gruba rasgele ayrıldı. Bir grup negatif kontrol olarak sağlam dişleri

içerdi (Grup I). Altı deney grubu endodontik olarak tedavi edildi,% 35 hidrojen

peroksit 3x7gün kullanılarak intrakoronal olarak beyazlatıldı ve CaOH2 ile

nötroralize edildi. Standart MOD kavite preparasyonlarının ardından dişler sadece

kompozit (Grup II), rijit fiber-Reforpost (Grup III), kanal içi esnek fiber-Everstick

(Grup IV), kanal içi esnek pin fiberler-Dentapreg Pin (GrupV), tüberküller arası

esnek fiber-Dentapreg SFU (GrupVI) veya kavite içi at nalı şeklinde- Dentapreg SFU

(GrupVII) ile restore edildi. Tüm kaviteler mikro dolduruculu kompozit rezin-GC Gaenial

Posterior A1 ile dolduruldu.

Örnekler universal test cihazında kırılma direnci yüklemesine tabi tutuldu.

Vertikal basma yüklemesi, örnekler kırılıncaya kadar 1 mm / dk sabit hızda

uygulandı. Her bir örneğin kırılmasına neden olan ortalama yük (Newton) kaydedildi

ve One-way Analysis of Variance (ANOVA) ve Duncan’s Multiple Range testi ile

istatistiksel olarak analiz yapıldı. Kırık tipleri kaydedildi ve kırık fragmanların

sayısına ve bunların tamir edilebilirliğine göre sınıflandırıldı.

Bulgular: Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar vardır

(p≤0.05). En yüksek kırılma direnci sağlam diş grubunda (GI, negatif kontrol)

(1190.97 N) ve ikinci en yüksek kırılma direnci GVI (1138,78 N)’da görülmüş ve bu

gruplar diğer gruplara göre istatistiksel olarak daha üstün bulunmuştur (p≤0.05). GV

(942,45 N) hem bu iki grup hem de birbirinden fark göstermeyen, GIII (737,40 N),

GIV (694,29 N) ile aynı düzeyde anlamlılık göstermiştir. GVII ise tüm gruplar

arasında en düşük değere (542,78 N) sahiptir (p≤0,05). Tüm gruplarda çoğunlukla

tamir edilebilir kırık tipleri ortaya çıkmıştır.

Sonuçlar: Bu çalışmanın kısıtlamaları altında, tüberküller arasına

yerleştirilen esnek fiberler; endodontik olarak tedavili ve beyazlatılmış dişlerde,

kanal içi esnek ve rijit fiberlerden önemli ölçüde daha iyi güçlendirme etkisi

göstermiştir.

Anahtar kelimeler: Beyazlatma, kırılma direnci, rijit fiber, esnek fiberler,

yerleştirme şekilleri