Birden Fazla Boşluklu Çift Doğrultulu Betonarme Döşemelerin Zımbalama Davranışının Deneysel Olarak İncelenmesi

Tez Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İnşaat Mühendisliği, Türkiye

Tez Danışmanı: Özgür Anıl

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

Kirişsiz döşemeler, özellikle son yıllarda uygulama açısından kolay olması ve estetiklik açısından da göze hitap etmesi nedeniyle başta ülkemiz olmak üzere dünya genelinde yaygın olarak kullanılmaktadır ancak bu tip döşemelerde ciddi dayanım problemleri yaşanabilmektedir. Kirişsiz döşeme ile ilgili geçmişte gerçekleşen olaylar ve yürütülen çalışmalar incelendiğinde döşeme-kolon bağlantısının çevresinin zımbalamaya karşı hassas olduğu tespit edilmiştir. Bu tür döşemelerde gerçekleşen zımbalama durumu çoğu kez onarılamayan büyük hasarlara neden olan ani göçmeler şeklinde meydana gelmektedir. Bu çalışmada, çift doğrultulu kirişsiz betonarme döşemelerde yer alan birden fazla boşluğun konum ve büyüklüklerinin zımbalama davranışı üzerindeki etkileri deneysel olarak incelenmiştir. Boşluk büyüklüğü (300 ×300 mm, 500 × 500 mm ve 700 × 700 mm) ve boşluk konumu (kolona paralel, kolona bitişik ve kolonun çaprazında) incelenen değişkenlerdir. Bu kapsamda 2000 × 2000 × 120 mm boyutlarında biri boşluksuz referans numune olmak üzere toplam on adet kirişsiz betonarme döşeme üretilmiş ve döşeme ortasında bulunan 200 × 200 mm kare kesitli kolondan zımbalama yüklemesi etkisi altında test edilmiştir. Deneysel sonuçlar boşluk yeri ve büyüklüğünü değiştikçe zımbalama dayanımının nasıl etkilendiğini göstermiştir. Boşluk büyüklüğü arttıkça maksimum taşıma kapasitesi, başlangıç rijitliği ve enerji tüketim kapasitesi değerlerinde önemli düşüşler meydana gelmiştir. Boşluk konumunun da maksimum taşıma kapasitesi, başlangıç rijitliği ve enerji yutma kapasitesi değerleri üzerinde etkili olduğu ve en başarısız performansı iki boşluğun birleşip kesiştiği deney elemanlarında meydana geldiği görülmüştür. Bunların yansıra, deney elemanlarının taşıma kapasiteleri TS500 (2000), ACI318 (2019), EUROCODE-2 (2004) ve BS8110 (1997)’de sunulan analitik kapasite denklemleri aracılığıyla hesaplanmış ve denklemlerin kapasite tahminleri ile deneylerden elde edilen sonuçlar karşılaştırılmıştır.