Research Information System
Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol.32, no.4, pp.2895-2910, 2024 (TRDizin)
In Homo Ludens, Johan Huizinga examines the phenomenon of play from an anthropological perspective. He considers it to be a fundamental element of civilization. Play shape culture in many areas, such as politics, war, poetry, art, and philosophy. Law is another cultural field in which playfulness can be observed in history. According to Huizinga, this can be observed most clearly in the judicial process. However, the distinction between play and non-play is blurred by the historical transformations experienced in modernity. Drawing on Huizinga's relationship between play and law, our study explores the playfulness inherent in law concerning the modern era. In this way, we believe that interrogating the changing appearance of the relationship between law and play will enrich our perspective on contemporary legal processes .
Johan Huizinga, Homo Ludens isimli çalışmasında oyun olgusunu antropolojik açıdan ele alarak uygarlığın kurucu bir unsuru olarak değerlendirmektedir. Oyun siyaset, savaş, şiir, sanat ve felsefe gibi pek çok alanda kültür yaratıcı işlev üstlenmektedir. Hukuk tarihte oyunsal niteliğin gözlemlendiği bir diğer kültür alanıdır. Huizinga’ya göre bu durum en açık biçimde yargılamalarda belirginleşir. Fakat modern dönemde gerçekleşen dönüşümler gündelik yaşamdaki oyunsallığı sönümlendirerek, oyun ile oyun olmayan arasındaki farkı belirsizleştirmektedir. Çalışmamızda Huizinga’nın oyun ile hukuk arasında kurduğu ilişkiden hareketle, hukuka içkin oyunsallığı modern dönem bakımından ele almayı amaçlamaktayız. Böylelikle hukuk ve oyun ilişkisinin değişen görünümlerini sorgulamanın günümüz yargılama süreçlerine olan bakış açımızı zenginleştireceği kanısındayız.