Research Information System
Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, vol.19, no.222, pp.1083-1106, 2024 (TRDizin)
Various approaches have emerged throughout modern legal thought in efforts to make the phenomenon of law objective, certain, and predictable. In this regard, Critical Legal Scholars argue that the law is not value-neutral, unbiased, objective, and predictable. The indeterminacy inherent in law is one of the appearances of the bias of law. The bias in legislation is visible in the form of indeterminacies to the detriment of some stakeholders. In our study, based on this assumption, we explain the legal indeterminacy in the regulations governing the doctoral qualifying examinations. And we argue that this indeterminacy is mainly directed against the 'student', one of the stakeholders in the doctoral process. In contrast, legal indeterminacy, which can have a negative impact on students, provides considerable room for manoeuvre for those who manage and carry out the qualification process. Indeterminacy, which has the potential to lead to arbitrary practices, is prevalent in the regulation that constitutes the legal framework for postgraduate education. However, the scope of our study is limited to the articles that regulate the doctoral qualifying examination. The indeterminacy is directed towards the student, which indicates that the regulations reference the "point of view" of the officials who manage and carry out the qualification process. In our view, this situation is an example of the bias of the legal phenomenon in the context of indeterminacy.
Hukuk olgusunu objektif, belirli ve öngörülebilir kılma çabaları modern hukuk düşüncesinde farklı yaklaşımların ortaya çıkmasına vesile olur. Bu kapsamda Eleştirel Hukuk Çalışmaları düşünürleri, hukukun değerden bağımsız, tarafsız, nesnel ve öngörülebilir olmadığını savunmaktadır. Hukuka içkin belirsizlik, hukukun taraflılığının görünümlerinden birisidir. Çalışmamızda, hukuki düzenlemelerdeki taraflılığın, kimi paydaşlar aleyhine belirsizlikler şeklinde tezahür ettiği kabulünden hareketle, Türkiye’de doktora yeterlik sınavına ilişkin düzenlemelerdeki hukuki belirsizlikleri açıklamakta ve söz konusu belirsizliklerin büyük oranda doktora eğitim sürecinin paydaşlarından olan “öğrenciye” yönelik olduğunu iddia etmekteyiz. Öğrencileri olumsuz şekilde etkileme potansiyeline sahip hukuki belirsizlikler, diğer tarafta yeterlik sürecini yöneten ve yürüten görevlilere geniş takdir alanları sunmaktadır. Keyfi uygulamalara yol açma potansiyelini içerisinde barındıran belirsizlikler, lisansüstü eğitimin hukuki çerçevesini oluşturan mevzuatta yaygın vaziyette bulunmaktadır. Çalışmamız kapsamındaki inceleme ise doktora yeterlik sınavına ilişkin düzenlemelerle sınırlandırılmıştır. Belirsizliklerin bir örüntü biçiminde öğrenciyle yönelik olması, düzenlemelerde yeterlik sürecini yöneten ve yürüten görevlilerin “bakış açısının” referans alındığını göstermektedir. Bu durumun belirsizlik bağlamında hukuk olgusunun taraflılığına yönelik bir örnek oluşturduğunu değerlendirmekteyiz.